سواد روابط عمومی
سواد روابط عمومی ، حلقه گمشده جامعه روابط عمومی !؟
به بهانه بیست وهفتم اردیبهشت روز ارتباطات وروابط عمومی، دراین مقال برآنیم تا با گریزی بر تعریف کلی از سواد رسانه ای ،روزنه ای به تاریک خانه سواد روابط عمومی هم بزنیم.سواد رسانه ای در یک تعریف کلی وخلاصه < یک نوع درک متکی بر مهارت است که براساس آن می توان انواع رسانه ها وتولیدات آن را شناخت وازیکدیگر تفکیک کرد به زبا ن ساده تر ، سواد رسانه ای همانند یک رژیم غذایی است که ضمن مراقبت کافی هشدار می دهد چه مواد غذایی مضر وچه موادی مناسب وقابل مصرف است ، این برنامه تعریف شده وبر مبنای مناسب وعلمی استوار است.
مسلماً نهاد روابط عمومی برای ایفای نقشی موثرتر نیازمند تغییری متناسب با نیازهای امروزی است.
براساس تجارب عملی وتوصیه های علمی، مناسب ترین حرکت در روابط عمومی تدوین برنامه هایی است که دست کم یک دوره چند ساله را پوشش دهدواین برنامه ها باید توسط کسانی که مراحل کسب تخصص روابط عمومی راطی کرده اند پایه ریزی واجرا شود.سپردن کاربه دست افراد غیرحرفه ای در این رشته باعث می شود فعالیت های این نهاد اسیر روزمر گی شده وسرانجام به انجماد وبی هویتی گرایش پیدا کند.
شما خواننده محترم شاید شعارمعروف کنگره جهانی روابط عمومی را شنیده باشید که می گوید< یا باید متخصص شدویا باید کارروابط عمومی را کنار گذاشت وبه حرفه دیگر روی آورد> واین در حالی است که آمار کارشناسان مطلع نشان می دهد ازپنج هزار نفر نیروی شاغل درروابط عمومی های کشورفقط ده درصد متخصص وآموزش دیده این رشته هستند و تنها دراستان اصفهان 70% کارکنان این حرفه فاقد تحصیلات دانشگاهی مربوط به روابط عمومی اند که این امرخود باعث شده صدای کوشش ها وفعالیت های ادارات وسازمانها به گوش مردم نرسد..نگارنده خود شاهد حضور افرادی درروابط عمومی برخی مراکزبیمارستانی و درمانی تامین اجتماعی استان هستم که گاهاً بصورت پاره وقت یا بصورت موقت ،آن هم با مدارک تحصیلی کاملاً نامربوط با این حرفه مشغول به کارهستند.حال این سئوال مطرح می شودکه با این اوصاف ارتقاءعلمی وتجربی جریان روابط عمومی چه معنایی دارد ؟
شما خواننده محترم ، نیک می دانید که اگر رشد وارتقاء کیفی درکار روابط عمومی باشد همگان از آن استقبال می کنند وانصافاً اعلام می شود که کار با ارزشی صورت گرفته ولی اگرفعالیت ها صرفاً جنبه کمیتی وتبلیغاتی پیدا کند واضح است که حرکت روابط عمومی ها سیری قهقرایی طی می کند.
باید توجه داشت که فراگیرشدن استفاده از فناوری های اطلاعاتی وارتباطی نظیر اینترنت ،پست الکترونیکی،شبکه های رایانه ای،آشنایی با وبلاگ نویسی و.. منجر به این شده تا تشکلهای سازمانی نوین پا به عرصه وجود بگذارند که با سازمانهای سنتی ودیوانسالاری قدیم زمین تا آسمان متفاوت است. به نظرمی رسد کم رنگ بودن سواد روابط عمومی درادارات وسازمان ها و عدم آشنایی.با اصل تکنولوژی ازیک طرف وعدم تخصص کارکنا ن ازطرف دیگر درچنین زمانی خود را خیلی خوب نشان می دهد.این امر می طلبد که بدانیم حرفه ای گرایی ونیاز به تخصص یکی از اهداف بدیهی واجتناب ناپذیر کارکنان روابط عمومی است که با توجه به رشد سریع علوم دررشته های مختلف متاسفانه اکثردست اندر کاران روابط عمومی هنوز در سطح ابتدایی وسنتی این رشته باقی مانده وحتی درصدد دستیابی به فناوری نوین ارتباطی نیز بر نیامده اند . شاید مشغله های فکری وفعالیتهای غیر مرتبط روزانه از عوامل این کم کاری باشد. به هرحال عدم نگرش تخصصی دراین باب موجب شده است روابط عمومی ها نخواهندویا نتوانند علمی ،تخصصی،وبا هدف عمل کنند.
خلاصه کلا م اینکه شاغلین واحد های روابط عمومی چون تخصص لازم راندارند جایگاه واقعی حرفه ای هم ندارند وبه مرور زمان تبدیل به پلی یک طرفه برای انجام امور تشریفاتی سازمان ها شده اند. کارکنان روابط عمومی باید نبض یک سازمان را دردست داشته باشندوبرای پیشبرد هدفهای سازمان گام بردارند.
بی شک بعضی ازتحلیل ها ونتیجه گیری ها دراین مقاله ممکن است خوشایند بعضی ازخوانندگان محترم نباشد،اما نگارنده امید وار است این دوستان با بردباری ومتانت،ضمن تامل درمحتوای مطالب ونقد وبررسی موضوعات بیان شده ، با همتی مضاعف وتلاشی مضاعف گام های اساسی درجهت شناخت ورفع مشکلات فعلی روابط عمومی ها بردارند.انشا ال..
اردیبهشت 89
ایرج صالحی-بیمارستان دکتر شریعتی اصفهان