یاد استاد بخیر....!
آشنایی با پایه گذار روابط عمومی علمی در ایران
دكتر حمید نطقی ، در 11 شهریور 1299 هجری شمسی در تبریز متولد شد . و در این شهر تحصیلات ابتدایی خود را آغاز كرد و سپس با خانواده خویش به شهر آستارا مهاجرت نمود و در مدرسه ، حكیم نظامی ، این شهر به ادامه تحصیل پرداخت . دكتر (نطقی) سپس به تهران آمد و در دانشكده حقوق دانشگاه تهران به تحصیل مشغول شد ودر سال 1321 با درجه لیسانس از این دانشكده فارغ التحصیل و تحصیلات خود را در رشته حقوق قضایی و در مقطع دكتر ا در دانشگاه استانبول آغازكرد . دكتر (نطفی) در سال 1327 به ایران بازگشت ودر سال 1330 به مدیریت روابط عمومی شركت نفت منصوب شد و ازآن زمان به بعد فعالیت های خود را در زمینه روابط عمومی آغازكرد . پس از تاسیس ( موسسه عالی روز نامه نگاری و روابط عمومی ) در سال 1346 از دكتر (نطقی) جهت مدیریت گروه روابط عمومی و تدریس دروس تخصصی این رشته دعوت به عمل آمد . در نتیجه وی از شركت ملی نفت ایران جدا و كار خود را به طور تمام وقت در این مؤسسه آغاز كرد .
دكتر (نطقی) در سال 1351 جهت بررسی نحوه آموزش رشته روابط عمومی در دانشكده های آمریكا و تهیه و تـدوین یك برنامه جامـع آمـوزشی این رشته ، سفری بـه این كـشور نمود و پس از این سـفر تحقیقاتی برنامه پیشنهادی خود را به شـورای عالی دانشكده علـوم ارتباطات اجـتماعی تقدیم نمود كه مورد تایید و تصویب مسئولین قرار گرفت . دكترنطقی تا سال 1357 مصادف با انقلاب اسلامی در سمت خود به عنوان رئیس اداره روابط عمومی باقی بود . وی در سال 1350 كتاب ، مدیریت و روابط عمومی ، را تالیف نمود . دكترنطقی ، پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، با توجه به حذف رشته روابط عمومی از نظام آموزش كشور ، همچنان به فعالیتهای آموزشی ، پژوهشی و مشاوره ای خود در دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی كه نام جدید همان مؤسسه عالی روز نامه نگاری و روابط عمومی بود، ادامه داد. درپی تلاش های ایشان و آقای دكتر ، كاظم معتمدنژاد ، مجددا در سال 1366 رشته روابط عمومی به عنوان یك رشته در مقطع كارشناسی مورد تصویب شورای عالی برنامه ریزی وزارت فرهنگ و آموزش عالی قرار گرفت . در سال 1377 از دكتر نطقی در مراسمی كه توسط انجمن روابط عمومی ایران برگزار شد قدردانی بعمل آمد ودرسال 1378 با تربیت هزاران شاگرد ، كه هركدام امروزه خود استاد در این رشته می باشند جهان را ترك و به ملكوت اعلا پیوست .
منبع:http://www.prsir.org